Cibus suāvis fīat fēlicitās

Scrīptum ā Dyami Millarson

Cibum sānissimum semper edō. Mihi autem cibum suāvissum esse decet. Sī cibum sānum edam, cūr cibus dēlectābilis nōn sit? Palātō placēre quoque prō mente sānā et corpore sānō opertet, nōnne? Hoc est consilium meum post cōgitandī annōs multōs.

Cum nectar bibēre dīs dēlectet, sacrificium, quod cibum suāvem opīnor, eīs dāre licet mihi. Etiam cibum suāvissum dīs sacrificere officium virōrum illūstrium censeō. Sī cum dīs vivere velim, optimum eīs nōn dem, ut grātiās deōrum vincam?

Cibus bonus et deōs et virōs fēlīcēs facit, nam utrī linguās habent. Lingua est laetitia dīvōrum hūmānōrumque. Nōbīs omnibus lingua sensum gustātūs dat. Itaque cibum sentīmus ac nōscimus, quod sit bonum, sūave et sānum. Prō linguīs dīvinīs cibum sacrificere beneficium hūmānum magnissimum est.

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out /  Change )

Google photo

You are commenting using your Google account. Log Out /  Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out /  Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out /  Change )

Connecting to %s