Òp ‘e Kóóningsmörk staaₑn

Skriiₐnd tróch Dyami Millarson

Fan ‘e mòòne wééₐden wie betiid òp ómdòt wie òp ‘e Kóóningsmörk, der ‘t m’n faik sniepsnaaren fekaipet, staaₑn soêₑden mei uus booken fan fiiuw úúroo ‘n stik.

Dit wééₐ mien èₐste keer ien mien libben óm òp ‘e Kóóningsmörk, dòt èₐder Kóóninginnemörk hééte òmdót wie ‘n Kóóningin hee-jen, tó staaₑn mei mien kóópmanskip.

Fan ‘e naaₑte hee iek alle booken, jin ‘t iek fekaipje wòl, uutkeesd en ien ‘n kartónnen dóós leid. Sódwaaₑnde lòòien-ze de óóre mòòn al klaar en mòòsten wie ze allónig jitte mar ien twaa massen dwaaₑne.

Uus fééₐr nòòm de twaa massen ien ‘e henden, iek nòòm ‘n uutklapstoeₑl, twaa kartónnen dóózen en twaa plestik séélen mei ómdòt rein fòòrspeld wééₐ fòòr Kóóningsdei. Wie hee-jen ek jitte het ieten en drienken mei.

Wie geengen del mei de lift en hellen uus fiets uut ‘e garaazje. Wie sòtten de twaa massen efter òp ‘e fiets só dòt we ze nâât só as de Hielper kóópliiₐd fan froeger òp ‘e rúg tó drèègen hoofden. ‘r Wééₐ lèèₐchte rein buuten. Der de wòlken de hiemel bedekten, wééₐd ‘t ‘n tiₐsteren dei.

Wie faanden al gaauw ‘n plak oeₑn ‘t begón fan ‘e kóóningsmörk ien Leeuwert óm uus kóópmanskip uut tó stellen. Iek deeg de dóózen ien ‘e séélen óm ze tó beskermen tjiₐn de rein en de booken deeg iek ien jin dóózen jin ‘t feilig ien ‘e séélen sééten.

‘t Wééₐ kââld en dèè ‘t iek dwaaₑnde weer mei ‘t uutstellen fan uus kóópmanskip, begónde ‘t jitte hadder tó reinen. Uus fééₐr geeng nei huus tó óm parapluus tó heljen. Wie hee-jen jitte só oeₑn alles tòòt en den hee-jen wie tòch het skeen fejetten!

Iek geeng mar tróch ien ‘e rein mei mien wörksumens om mar nâât tó beklómjen. Joo feelde iek mie ‘n echten Hielper kóópman en dòt faand iek ‘n heelen eer. Só hèₐld iek de moeₑd ‘r ien fòòr mie sem. Bie mie stoog ‘t sin goo en só bluuwde ‘t ek.

Uus fééₐr kòòm wúróm mei twaa parapluus. Iek wééₐ al ‘n aimerii òp ‘e stoeₑl sitte ginzen óm uut tó resten. Iek stoog òp en nòòm een parapluu oeₑn fan uus fééₐr. Wie hee-jen mar een stoeₑl bie uus en iek leet uus fééₐr der mar òp sitte twielst iek stoog.

Dèè ‘t iek neist uus fééₐr òp ‘e stoeₑl sitte ginzen wééₐ, kòòm uus èₐste klâânt. Hie soog ien een fan uus dóózen, mar iek hee de óóre jitte nâât fúld mei booken ómdòt ‘t tó had oeₑn ‘t reinen wééₐd en fan sem woêₑd iek nâât dòt de booken weet wââden. Iek fetòlde dòt tjiₐn de man en see dòt iek aanstóns de rest wòl uutpakke soêₑd.

Iek deeg dòt daalik dèè ‘t de rein febie wééₐd. Uus fééₐr hee oenderwielens oentdekt dòt ‘r frieje ienternetfebiending krieje koo òp sien teelefóón en sódwaaₑnde koo hie de tiid ien ‘e kiₐld daadjen mei Joetjoep-fillempjes tó sèèn.

Oer ‘e heele mòòn kòòmen ‘r mar só ‘n trèè klâânten. Iek faand ‘t nâât min dòt ‘t restig wééₐ. Iek soog fan oender mien parapluu de drúppels uut ‘e hiemel delfallen òp ‘e plestik séélen twielst iek herke nei de rein en fútdrooge ien mien eene gedachten. Dit feelde fòòr mie as ‘n restjòònden erfaaring.

De wiend wééₐd gelókkig ek nâât sterk en deróm koo iek de oengemakken wòl tróchstaaₑn. ‘t Wiif fan een plak fiₐder neist uus wééₐd oeₑn ‘t bibberjen fan ‘e kiₐld. Iek soog dòt en tòòt hadòp dòt jó ‘t nâât lang uuthââlde soêₑd en mar better tuus fòòr ‘e kachel òf eepen hèₐd sitte gaaₑn koo.

De tròdde klâânt kòòm dèè ‘t ‘t wiif een plak fiₐder neist uus al wúr nei huus wúrómginzen wééₐ en de méénsken neist uus krekt begónd weeren óm ien tó pakken. De tròdde klâânt wééₐd ‘n méénske fan Skielge dòt òp seek wééₐd nei booken oer jer een eilâând.

Iek fetòlde dót méénske dòt iek Aastes, de spraik fan Aasterskielge, praatje ken. Jó frigge mie hó ‘t dòt só kòòm. Uus fééₐr antwòdde dòt iek ‘t mie sèm lééₐd hef. Jó fetòlde dòt-ze uut Midslâând, ‘t midde fan Skielge, der ‘t ze ‘n sóóₐt ââld Hollââns sprekke só as òp Teksel, kómt.

Nei de leste klâânt hee uus fééₐr ‘t wòl hèèₐnd. Iek soog dòt ‘r ‘t kââld hee want ‘r bibbere. Iek begónde mar mei ienpakken en binnen fiiuw menuuten weeren wie klaar óm wúr nei huus wúróm tó gaaₑn.

Wie hee-jen niks fekaipe, mar iek faand ‘t wòl ‘n mòòien erfaaring. Iek see tjiₐn uus fééₐr dò’k ‘t fòral só mòòi faand óm de reindrúppels delfallen tó sèèn. Der uus fééₐr soog dòt ‘t mie echt befónd wééₐd en dòt iek nó blied wééₐ, see ‘r dòt we den mar ‘r ‘s fiskje gaaₑn mútte ien ‘e rein, den ken iek mie heelendal òp mien gemak feele.

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out /  Change )

Google photo

You are commenting using your Google account. Log Out /  Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out /  Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out /  Change )

Connecting to %s